การทดสอบของ Solana สำหรับลายเซ็นที่ทนทานต่อควอนตัม แต่กลับพบกับการสูญเสียความเร็วอย่างรุนแรง

• Solana กำลังทำงานร่วมกับ Project Eleven เพื่อทดสอบลายเซ็นที่ทนทานต่อควอนตัม ก่อนที่จะมีภัยคุกคามจากควอนตัมที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต
• การทดสอบระยะแรกแสดงให้เห็นว่าการอัปเกรดด้านความปลอดภัยมาพร้อมต้นทุนที่รุนแรง โดยขนาดลายเซ็นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และความเร็วเครือข่ายลดลงราว 90%

Solana พยายามก้าวล่วงหน้าปัญหาที่บล็อกเชนส่วนใหญ่ยังคงพูดถึงกันในเชิงทฤษฎีเป็นส่วนใหญ่ ข้อยกเว้นคือคำตอบชุดแรกดูจะมีค่าใช้จ่ายสูง เครือข่ายกำลังร่วมมือกับ Project Eleven เพื่อทดสอบลายเซ็นที่ทนทานต่อควอนตัม ซึ่งเป็นความพยายามที่มุ่งเตรียมความพร้อมสำหรับอนาคตที่คอมพิวเตอร์ควอนตัมอาจคุกคามระบบเข้ารหัสในปัจจุบัน การวางแผนล่วงหน้าแบบนั้นเป็นเรื่องง่ายที่จะชื่นชมในหลักการ แต่ในทางปฏิบัติ ภาระแลกเปลี่ยนด้านวิศวกรรมกำลังเริ่มยากจะมองข้ามแล้ว ลายเซ็นที่ใหญ่ขึ้น โซ่ที่ช้าลง ผลการทดสอบระยะแรกชี้ไปที่ปัญหาหลัก ลายเซ็นที่ทนทานต่อควอนตัมรายงานว่าใหญ่กว่าลายเซ็นในปัจจุบันได้ถึง 40 เท่า แค่นี้ก็อาจเพียงพอที่จะทำให้เกิดความกังวลบนเชนที่มีความสามารถในการรองรับธุรกรรมสูงอยู่แล้ว แต่ปัญหาที่ใกล้ตัวกว่านั้นคือประสิทธิภาพ จากผลการค้นพบ ลายเซ็นที่ใหญ่ขึ้นเหล่านี้อาจทำให้ความเร็วของเครือข่ายลดลงราว 90% สำหรับ Solana นี่ไม่ใช่เรื่องที่สร้างความไม่สะดวกเล็กน้อย ความเร็วคือหนึ่งในคำกล่าวอ้างสำคัญของเครือข่าย และการชะลอระดับนั้นกระทบตรงไปยังโมเดลที่ทำให้มันสามารถแข่งขันได้ตั้งแต่แรก บล็อกเชนสามารถทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นต่อภัยคุกคามด้านการเข้ารหัสในอนาคตได้ ใช่ แต่ถ้าต้นทุนคือการสูญเสียปริมาณงาน (throughput) อย่างรุนแรง โซลูชันก็เริ่มสร้างปัญหาของตัวเองขึ้นมา การวางแผนด้านความปลอดภัยปะทะกับความสามารถในการขยายระบบ ความตึงเครียดนี้เองที่ทำให้การทดลองควรจับตา Solana ไม่ได้อยู่คนเดียวในการเผชิญคำถามเรื่องควอนตัม แต่เป็นหนึ่งในระบบนิเวศหลักกลุ่มแรก ๆ ที่ทดสอบอย่างเปิดเผยว่าการเข้ารหัสหลังยุคควอนตัมทำงานอย่างไรภายใต้ข้อคาดหวังด้านประสิทธิภาพในโลกจริง ผลลัพธ์อย่างน้อยจนถึงตอนนี้คือคำเตือนว่า “ความพร้อมต่อควอนตัม” ไม่ใช่แค่แพตช์ซอฟต์แวร์ที่รอให้ติดตั้ง นี่คือความท้าทายในการปรับออกแบบระดับระบบ ยิ่งลายเซ็นมีขนาดใหญ่ ภาระก็ยิ่งหนักต่อแบนด์วิดท์ การจัดเก็บ และการประมวลผลธุรกรรม และบนเชนที่ถูกปรับให้เหมาะกับความเร็ว ค่าใช้จ่ายเหล่านี้จะแสดงผลอย่างรวดเร็ว ดังนั้นประเด็นตอนนี้จึงไม่ใช่ว่าการเข้ารหัสที่ทนทานต่อควอนตัมจำเป็นหรือไม่ในระยะยาว แต่เป็นว่าบรรดาเครือข่ายอย่าง Solana จะสามารถนำมันมาใช้ได้โดยไม่ทำลายคุณลักษณะด้านประสิทธิภาพที่ทำให้พวกมันมีความเป็นไปได้ตั้งแต่แรกหรือไม่