ไขความลับของการขายล้างพอร์ตตอน 10 โมงเช้า หลังจากที่ “เจ้ามือรับแทง” ถูกเรียกชื่อแล้วหยุดมือหรือไม่?

ช่วงนี้ ตลาดที่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องลึกลับที่สุดไม่ใช่แค่กราฟแท่งเทียน แต่เป็นตารางเวลา—ในช่วงที่ผ่านมา เกือบทุกวัน “ขายล้างพอร์ตตรงเวลา 10 โมง” กลายเป็นกิจกรรมเช็คอินในวงการคริปโต ตอนนี้ หลังจากข่าวฟ้องร้อง Jane Street ออกมา กระแสแรงขายแบบนาฬิกาปลุกนี้ก็หายไปอย่างกะทันหัน สะดวกหรือเปล่า? หรือโครงสร้างสภาพคล่องจริงๆ เปลี่ยนไปแล้ว?
เริ่มจากมุมมองเชิงเหตุผล: จุดสำคัญของเจ้ามือรับแทงคือการป้องกันความเสี่ยง ไม่ใช่การ “ขายล้างพอร์ตด้วยความตั้งใจ” เมื่อมีการเพิ่มขึ้นของความเสี่ยงด้านกฎระเบียบ สื่อมวลชน หรือกฎหมาย กลยุทธ์ก็อาจจะลดลง โดยเฉพาะโมเดลการเทรดแบบความถี่สูงและการทำ Arbitrage ข้ามตลาด เมื่อสภาพคล่องลดลง การขายในระยะสั้นก็จะลดลงตามไปด้วย กล่าวคือ ไม่จำเป็นต้องเป็น “กลัวแพ้” แต่เป็น “ปุ่มควบคุมความเสี่ยงถูกกด”
มุมมองอีกด้านหนึ่งคือ ตลาด: เมื่อทุกคนจดจ่ออยู่กับเวลา 10 โมง พอถึงเวลา 10 โมง ก็กลายเป็นช่วงเวลาที่การขายออกเองกลายเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเอง เมื่อเหตุการณ์ภายนอกเปลี่ยนแปลงความคาดหวัง ผู้ขายก็จะหยุดชะงัก ส่งผลให้ความรู้สึกเชิงบวกกลับมาเทรดกันอีกครั้ง การเทรดไม่ใช่แค่เรื่องของเงินทุน แต่ยังเกี่ยวกับจิตใจด้วย
สรุปไหม? คดีฟ้องร้องอาจเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา แต่สิ่งที่เปลี่ยนจังหวะจริงๆ คือ “ความคาดหวังที่แตกสลาย” เมื่อตลาดไม่กลัวเวลา 10 โมงอีกต่อไป กราฟแท่งเทียนก็กล้าสูงขึ้นเอง